نکات قابل توجه در خصوص تهيه صورت هاي مالي(ترازنامه)

نکات قابل توجه در خصوص تهيه صورت هاي مالي(ترازنامه)

نکات قابل توجه در خصوص تهيه صورت هاي مالي(ترازنامه)

مشاوره و پاسخگويي به مشکلات کامپيوتر و حسابداري، تماس از تلفن ثابت با شماره ۹۰۹۲۳۰۵۹۴۳ (تهران) و با شماره ۹۰۹۹۰۷۱۸۶۵ (ساير شهرها)

نکات قابل توجه در خصوص تهيه صورت هاي مالي(ترازنامه)

۱ ارائه اطلاعاتي درباره وضعيت فعاليت هاي مالي و انعطاف پذيري مالي واحد تجاري در قالب اطلاعات طبقه بندي شده که مي توان از آن ها براي اخذ تصميمات اقتصادي

استفاده کرد را صورت هاي مالي گويند. ( بند ۲ )

۲ هيئت مديره يا ساير ارکان اداره کننده واحد تجاري مسئول تهيه و ارائه گزارش هاي صورت هاي مالي را بر عهده دارند. (بند ۷ )

۳ صورت هاي مالي که در مجموعه هاي کامل ارائه مي شوند شامل موارد زير هستند : ( بند۱ )

الف) صورتهاي مالي اساسي:
۱- ترازنامه
۲- صورت سود و زيان
۳- صورت سود و زيان جامع
۴- صورت جريان وجوه نقد

ب) يادداشتهاي توضيحي

۴ افشاي استانداردهاي حسابداري در يادداشت هاي توضيحي يک از روش هاي به کار گيري نامناسب استانداردهاي حسابداري است که جبران نمي شود پس بايد به آن ها توجه کرد. ( بند۱۱)

۵ شرايط گزارش صورتهاي مالي به نحو مطلوب:

الف) انتخاب و انجام روش هاي حسابداري

ب) گزارش اطلاعات مرتبط،مطمئن،قابل مقايسه و مفهومي

ج) گزارش اطلاعات اضافي (بند ۱۳)

۶- صورتهاي مالي بايد بر مبناي فعاليت پي در پي تهيه شود، مگر اينکه مديريت قصد انحلال يا توقف عمليات واحد تجاري را داشته باشد. ( بند ۲۲ )

۷- مديريت براي سنجش تداوم فعاليت، تمام اطلاعات موجود درباره ي آينده قابل پيش بيني (حداقل ۱۲ ماه پس از تاريخ ترازنامه) را بررسي مي کند. ( بند۲۲)

۸- به جز اطلاعات مربوط به جريان هاي وجوه نقدي، واحد تجاري بايد صورت هاي مالي خود را بر مبناي تعهدي تنظيم کند. (بند ۲۳)

۹- بر اساس مفهوم تطابق، شناسايي و بررسي اقلامي در ترازنامه که با مفهوم دارايي ها و بدهي ها انطباق ندارد، مجاز نمي باشد. ( بند ۲۴ )

۱۰- بايد ثبات رويه در ارائه صورتهاي مالي رعايت گردد، مگر اينکه:

الف) تغييري کلي در ماهيت فعاليت واحد تجاري يا تجديد نظر در نحوه ارائه گزارشات مربوط به صورت هاي مالي حاکي از اين باشد که تغيير مزبور به ارائه مناسب تر

معاملات يا ساير رويدادها منجر شود.

ب) تغيير در نحوه ارائه، بر اساس يک استاندارد حسابداري الزامي مي باشد. ( بند ۲۵ )

تمام اقلام با درجه اهميت بالا بايد به طور تفکيک شده در صورتهاي مالي ذکر گردد مبالغ کم اهميت بايد با مبالغ داراي ماهيت و کارکرد مشابه جمع گردد و نيازي به ارائه

جداگانه آنها نيست.(بند۲۷)

۱۲- اطلاعاتي با اهميت تلقي مي شود که عدم افشاي آن بر تصميمات اقتصادي مصرف کنندگان که بر مبناي صورت هاي مالي اتخاذ مي شود موثر واقع شود. (بند۲۳)

۱۳- دارايي ها و بدهي ها نبايد با يکديگر تهاتر شوند بدين معنا که دارايي شخصي به عنوان بدهي به شخص ديگري پرداخت نگردد مگر اينکه طبق استاندارد ديگري،الزامي يا مجاز باشد. (بند۳۱)

۱۴- اقلام درآمد و هزينه تنها زماني تهاتر شوند که:

الف ) يک استاندارد حسابداري، تهاتر را الزامي يا مجاز کرده باشد.

ب) درآمدها و هزينه هاي غير عملياتي حاصل از معاملات واحد يا مشابه با اهميت تلقي نگردند.(بند۳۲)

۱۵- تهاتر دو يا چند قلم دريافتني و پرداختني تنها زماني مجاز است که توان واحد تجاري براي تسويه حساب از طريق پرداخت مبلغ يا عدم پرداخت و الزام ديگري به پرداخت مبلغ خالص تضمين شده باشد. (بند ۳۴)

۱۶- صورت هاي مالي بايد ارائه دهنده اقلام مقايسه اي دوره قبل باشد مگر اينکه يک استاندارد حسابداري، نحوه عمل ديگري را مجاز يا الزامي کرده باشد. (بند ۳۷)

۱۷- هزينه هاي عملياتي بايد بر حسب کارکرد هزينه ها در واحد تجاري محاسبه گردد و در موارد خاص که انجام اين امر مفيد نباشد(بند۶۲).

۱۸- در روش دسته بندي بر مبناي کارکرد هزينه، هزينه ها بر حسب کارکرد به عنوان بخشي از قيمت تمام شده فروش، توزيع يا اداري دسته بندي مي شود. (بند۶۲)

۱۹- در روش دسته بندي بر طبق ماهيت هزينه، اقلام هزينه بر حسب ماهيت با يکديگر جمع شده و در سود و زيان نشان داده مي شود. (بند۶۳)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.